( Hot-Tear Formation  )

فولاد در درجه حرارت زیاد ریخته می شود، اما این درجه حرارت نستب به درج ه انجماد فلز کم است نتیجه این است که بعد از ریخته شدن به سرعت شروع به انجماد می نماید و در بعضی حالات قبل از گرم شدن و در نتیجه از دست دادن مقاومت اتصالی ماهیچه ها این انجماد انجام می پذیرد ترکیب استحلاک نسبی ماهیچه و انقباض ضعیف فلز منجر به ایجاد ترک هایی در قطعه ریخته می گردد . که hot tears گفته می شود.

تنها در فولاد ریزی نیست که این ترکها ایجاد می شوند بلکه در سایر آلیاژ ها نیز این عمل حادث می شود اما در فولاد ریزی این مسئله کاملا حادتر است . به این دلیل ایجاد این عیب نیست بلکه قالب سخت نیز یکی از علل بالقوه ایجاد این نقیصه می باشد . از آنجایی که معمولا ماهیچه ها صلب تر از قالب ها هستند ، لذا موضوع مورد بحث مربوط به ماهیچه ها است .

یک نظریه می گوید که ایجاد این پدیده به این دلیل است که این ترکها در طول آخرین مراحل انجماد فولاد ، هنگامی که ذرات فلز جامد توسط لایه تازکی از مایع احاطه شده است تشکیل می شود. ایجاد ترک موقعی حادث می شود که انقباض طبیعی فولاد با موانعی نظیر شکل هندسی قطعه و همچنین قالب روبرو می شود . عده ای دیگر دلایل ارائه داده اند که گویایی این مطلب است که ترکها بعد از انجماد ایجاد می شود. در این حالت ، ترک ها ممکن است موئی ، ظریف باشند و با وسائل معمولی ممکن است قابل رویت نباشند و می توان از طریق وسایل بزرگ کننده و با تأثیر معرف شیمیایی رویت نمود .

ترک های گرم بیشتر در جایی ایجاد می شوند که در آنجا قطعه دارای محل هایی باشد که در مدت زمان بیشتری نسبت به فلز محیط شده بر آن منجمد می گردند . این نقاط گرم ” hot spots  ” حاصله که در مدت زمان بیشتری به صورت  مایع می ماند نقطه کانونی برای تمرکز تنش های انقباضی خواهد بود . چون ایجاد ترک های گرم تابعی از مشخصات انجماد فلز و همچنین قالب می باشد لذا قانون نوشته شده ای در مورد احتمال ایجاد و یا شدت و میزان این ترک ها وجود ندارد . به عنوان مثال یک مخلوط ماهیچه در یک مورد استفاده ممکن است کاملا مورد قبول و در مورد دیگر غیر قابل قبول باشد .

همچنین یک ترکیب مخصوص فولاد در حالتی  ممکن است ایجاد ترک ننماید در حالیکه در حالت دیگر ایجاد ترک نماید. البته امکان بوجود آمدن ترک ها ممکن است بحرانی تر از مثالهای ارائه شده باشد. یک مخلوط ماسه معین در حالتی ممکن است ایجاد ترک نماید چنانجه درجه حرارت ریختن بیش از اندازه باشد ، در حالیکه در دیگری با رعایت درجه حرارت صحیح ایجاد ترک نشود. اگر این ارتباطات به حافظه سپرده شود ، می توان گفت که احتمال و شدت ترک زائی ، مربوط به ترکیب زیر است :

  1. قالب و یا ماهیچه های سخت و محکم که به آهستگی خورد می شوند در تحت حرارت ، بیش از آنهایی که ضعیف و قابل خورد شدن هستند ایجاد ترکهای گرم می کنند.
  2. دانسیته زیاد ماهیچه شدت و یا طول ترک ها را افزایش می دهد. از نقطه نظر متغیر های متالوژیکی با بودن عناصری نظیر سولفور و فسفر این ترک ها بیشتر می شوند . در یک بررسی انجام شده ، دی اکسیداسیون با آلومینیوم مقاومت به ایجاد ترک ها را نسبت به دی اکسیداسیون با سیلیس افزایش می دهد . به طور کلی علل متالوژیکی با مقایسه به متفیر های ماهیچه و قالب اثر کمتر و اهمیت مادونی در ایجاد ترک ها دارند.

 
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *